مرضیه از وبلاگ دوستداشتنی نیمه زنانه ازلی ( مشیانه ) مدتیست مرا به بازی دعوت کرده است. بازی فیلم ها... کارگردان ها و بازیگران.

اولین بار که خواندم کلی ذوق کردم چون هزاران کلمه و جمله در ذهنم بالا و پایین میرفت. اما در روزهای گذشته آنقدر گرفتاری های ذهنی داشته ام و آنقدر مشغله هایم اذیتم کرده اند که چند روز پیش که قصد شرکت در این بازی به ذهنم رسید ... انگار در یک خلا ذهنی دست و پا میزدم... من که اینقدر فیلم میبینم و اصلا فیلم دیدن را دوست دارم... هیچ فیلمی... هیچ سکانسی را به یاد نمیآوردم...

پای داغون آسیب دیده ام از شب قبل ورم شدیدی کرد و امروز را با توپ و تشر کاملا کنار نشستم و مورد پذیرایی قرار گرفتم! همین هم انگار باعث شد کمی اندیشه ام تکان بخورد! و چیزهایی را به خاطر بیاورم.

و اما بازی:

فیلم های دوست داشتنی من:

باید اعتراف کنم که تابع ژانر خاصی نیستم. جز ژانر ترسناک و فیلم های وحشیانه ی خون و خونریزی دار که شدیدا میترسم و تا مدتها کابوسش را میبینم... فیلم خوب را دوست دارم. سیاسی باشد یا اجتماعی یا کمدی و... فرقی ندارد. از بین فیلم هایی که دیده ام و در خاطرم نقش بسته است، پدر خوانده ها را دوست دارم. هرسه را و هربار از هرجا پخش شود باز هم حاضرم بنشینم و تا آخر تماشا کنم. همشهری کین. اتوبوسی به نام هوس. گربه روی شیروانی داغ. سرگیجه. مظنونین عادی را دوست دارم با آن غافلگیری پایانی اش. زندگی دیوید گیل. دیگران. فیلم های اعصاب خردکنی مثل کفاره (اتونتمنت) و هفت با آن لحظات نفس گیر را  نمیتوانم بگویم دوست داشته ام اما بدجوری در ذهنم نقش بسته اند. دست کم میتوانم بگویم تاثیر گذار بوده اند. فیلم های سرگرم کننده ای هم هستند که دوستشان دارم و پیچیدگی خاصی ندارند ولی لحظات خوبی را رقم میزنند. 

بازیگرانی که دوست دارم:

مارلون براندو، پل نیومن و ویویان لی را که کنار بگذارم، آل پاچینو. رابرت دنیرو. کوین اسپیسی. نیکلاس کیج. گاهی کوین کاستنر مثلا در سنجاقک یا در مستر بروکس. و نیکول کیدمن. جولیا رابرتز. کیت بلانشت.  اخیرا کویین لطیفا رو هم دوست دارم در مد مانی و بیوتی شاپ. و... البته جیسون استات هام را هم دوست دارم با آن صورت سرد و خشن و فیلم های سرگرم کننده اش با رانندگی های دیوانه وار. سرقت های باور نکردنی و معماهای جذابش و خب ایرانی ها: رضا کیانیان. فاطمه معتمد آریا. نیکی کریمی.

کارگردانان:

این بخش ایرانی و غیر ایرانی نمیتوانم کسی را بگویم که همه کارهایش را دوست دارم. هرچند این موضوع مثلا در مورد بازیگران هم صادق است. چراکه بازی های ضعیف هم داشته اند و یا انتخاب های نادرست. به هر حال؛ هیچکاک. کاپولا. دیوید لینچ. فینچر. داریوش مهرجویی. بهمن فرمان آرا و رخشان بنی اعتماد.

خب مرضیه گلم... ببخشید دیر شد!

بعدن نوشت: ای بابا باز یادم رفت چند نفر رو به بازی دعوت کنم...

خانم ها:

مهتاب بانو

رویا

مهشاد

آقایان:

پوشه

حسن شیر علی

بهنام

پ.ن ۱ـ مرگ  تدریجی یک رویا را دیده اید؟ بحث برانگیز شده است به شدت... نگاه کنید تا یک بحث جدی راجع به آن راه بیندازیم... جیرانی بعد از افتضاح ستاره هایش!! گمانم ارزش را دارد...

پ.ن ۲ـ دوستان گلم اوضاع پام اصلا خوب نیست و به خاطر اینکه پشت میز میشینم ورمش بیشتر میشه نمیتونم حتی ۵ دقیقه پشت کامپیوتر بشینم. این پست رو هم اگر لپ تاب مهتاب نبود نمیتونستم تایپ کنم. خلاصه اینکه همچنان التماس دعا داریم.

پ.ن۳ـ دوستان... برای آدرس دکتر مازیار به "کی فکرشو میکرد؟!" مراجعه کنید!